Tuesday, July 5, 2016

7/8/2012 ചില ചിന്തകൾ

ലോകം 

മനസ്സിലെ വൃണങ്ങളെ കൊത്തി വലിയ്ക്കുന്ന ഒരു വൃത്തികെട്ട മണം പേറി  നടക്കുന്ന കഴുകനാണ് ലോകം .

ദൈവം 

അലിഞ്ഞു തീർന്നിട്ടും മതിയാകാതെ ജീവൻ ഊറ്റി തന്നിട്ട് കനലിൽ , പിടയാൻ വിടുന്ന സ്നേഹമാണ് ദൈവം .

ചിറകുകൾ ?????

വെറുതെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ലേ പറക്കാൻ ...
ഞാൻ ഒരു കിളിയോ ....പൂമ്പാറ്റയോ ....അപ്പൂപ്പൻ താടിയോ ...
ഒരു കൃത്രിമ ചിറകു വെച്ച വീമാനമോ ...
ഒന്നും അല്ലല്ലോ ...
മുഷിഞ്ഞ ഒരു പാഴ് ജന്മം മാത്രം .
മണ്ണിനു  മുകളിൽ പിറന്ന് , മണ്ണിൽ മറയേണ്ടവൾ .

ആകാശം 

ചിറകു മുറിഞ്ഞ ഒരു കിളിയുടെ ദൂരക്കാഴ്ച മാത്രം ആണ് ആകാശം .
അതും , ഒരു കാക്ക വന്ന് കണ്ണ് കൊത്തിപ്പൊട്ടിക്കും വരെ മാത്രം .

ചിരിക്കാറില്ലേ ?

കരച്ചിൽ കണ്ടു മടുത്ത കണ്ണാടിയും ഉപ്പു കൊണ്ട് നീറിയ മഴയും പലവട്ടം പറഞ്ഞു ,....നിന്റെയീ അഭിനയ ചിരിയേക്കാൾ നല്ലത് സത്യം നിറഞ്ഞ കണ്ണീരാണെന്ന് .

ഉമ്മകൾ (അന്ന് )

എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടുന്ന കുഞ്ഞു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മണവും , ചൂടും ഒപ്പി എടുക്കാനെ അതിനി കൊള്ളൂ....ജീവനില്ലാതെ പെറ്റിട്ട ഒരു കുഞ്ഞിൻറെ ഓർമ്മ പുതുക്കാൻ അതെടുത്തു സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കയാണ് .

ഉമ്മകൾ (ഇന്ന് )

ഉപ്പും എരിവും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽകുമ്പോൾ ,
ദേഹത്തിൻറെ ചൂടെല്ലാം ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ടു ,
നീ ചുണ്ടിൽ പകരുന്ന തണുത്ത സ്നേഹമാണിന്നെനിക്കുമ്മകൾ .....

Thursday, March 19, 2015

Dreamer....

                   
   While sitting by the window of the bus, looking at the people around, my heart beats kept telling me that the path i have chosen will make me go Crazy. For me, the meaning of the word "Crazy" was always amazing.Different than the normal human pattern, My Craziness was wild and peaceful at the same time. Which could give me tears of happiness, smiles, giggles, butterflies in my stomach, goosebumps....I could feel filled and empty at the same time. Even though i could see and hear everything around me, i knew i was charmed.A dream...which could be true...or just a  dream, which kept me away from the whole world....May be i was mesmerized...
           Before the crazy way, my heart started wandering around, everything seemed to be so normal...For quite a long time, life was going just the way it had to go. Colorful yet blurred, melodies yet sadness, dreams not remembered...i used to go to sleep since i had nothing else to do. i used to wake up since that is supposed to be the way life should be. Same old daily routine...riding on the same old roads in traffic, at times peeping into the busy world around, or lost in nothing at all...Everybody around seemed to be a  part of some kind of a  competition. Trying to win the race of life. No time to smile, no time to be kind.Even if someone is dying next to you, you gotta just walk away...a "sigh" is the maximum you can spare for the world. Bikers riding on footpaths, no value for the one's space to walk.When somebody is trying to cross the road, just honk them away and proceed.No one has the time to let others live. I was almost sick and tired of everything around me. I used to ask myself...Why am i living..?Why this running around..? Whats my destination..? Whats the purpose of my heart still beating...? Why am i breathing..?
          May be the answer was yet to be discovered. Being free is not always a  good thing for life. Loneliness can eat you up one day, raw. Felt like caught in a  spider web, getting more tangled while you try to loosen yourself. Skin seemed so heavy on me...existence of myself started to look like a  burden on my own mirror.
           One day from nowhere, my phone beeps and a  sweet gesture of somebody who felt my presence being out in this wild world. Every other conversation we tried to make, made me looped into a  maze from which i didn't wanted to free myself. I was not looking for  a destination, no definition for what i feel. just sharing my crazy thoughts, my wild dreams...and i realized that i was standing in front of the mirror image of my own crazy soul.The curiosity to see...to feel...to know more of it, kept me restless....Finally the craziness made me go find this soul of mine...I did not wanted to wait anymore...my heart just had to bounce out as early as possible...I had to be filled and empty...I wanted a  glance, a  smile, blink of the eyes, dimple on a  cheek, and the first thing touched me before the fingers could, was the flow of love from those eyes...i just felt like myself again...like i gained myself back through those eyes...of my soul keeper. I could feel my heart beat at the tip of my toes...like all it waited was for this moment. Just waited for this dream...the dreamer...
                   No..it was real...goosebumps, butterflies...all i could feel..My eyes were fixed on his dimple...my heart bounced up and down..sweetest smile, calm eyes...and it said to me that " i could give u a  whole world of love"...i felt i was beautiful...crazy...the gentle air around him made me fall in love...calmness was his voice, softness was his presence, gentleness was his walk, Dreams were his eyes...my life was stuck at that dimple...Like i believed, that i would find the Angel for my life,..December 13th....i was re-born to be in love....

....More....

Wednesday, February 11, 2015

ഇന്നത്തെ ധനശ്രീ

സ്കൂളിലെ തിരക്ക് പണികൾ തീർത്ത് സ്റ്റു ടിയോയിൽ എത്താനുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയിൽ ആണ് പോക്കെറ്റിൽ പിന്നെയും ഫോണ്‍ വൈബ്റേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത് ...ചെറിയാച്ചന്റെ കോൾ ആയിരിക്കും പിന്നെയും എന്ന് തോന്നിയതിനാൽ ആണ് അടുത്ത് കണ്ട തണലിൽ വണ്ടി നിർത്തിയത് .ചുറ്റുപാട് ഒന്നും കാര്യമായി ശ്രദ്ധി കാതെ വണ്ടി നിർത്തി ...ഫോണ്‍ പുറതെടുതപ്പോ ചെറിയച്ചൻ തന്നെയാണ് . പൊരിയുന്ന വെയിലിനെ തടുക്കാൻ മുഖം മൂടികെട്ടിയിരുന്നു . ഹെൽമെറ്റ്‌ ഊരാതെ തന്നെ ഫോണ്‍ സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി . അതു കഴിഞ്ഞാണ് ചുറ്റിലും ശ്രദ്ധിച്ചത്‌ ....
                               ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തിയ തണൽ , വിനയിൽ ഷീറ്റുകൾ കീറിത്തൂങ്ങി നില്ക്കുന്ന ഒരു ഹോർഡിംഗ് ഇന്റെ ആയിരുന്നു ...ഹൈവേയുടെ വക്കത്തു തൊട്ടടുത്ത്‌ കടകൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരൊഴിഞ്ഞ മൂല ..ഈ പെരുവഴിയിൽ ഒറ്റക്ക് ...ഒരു കസേര വഴിവക്കിൽ ഇട്ടു , ഒരു വയസ്സൻ . നരച്ചു തുടങ്ങിയ , കൈ പകുതി മടക്കിവെച്ച ഇളം നീല ഷർട്ടും , കയ്യിൽ ഒരു ബോർഡിൽ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ലോട്ടറി ടിക്കറ്റുകളും ....വിയർപ്പും ക്ഷീണവും ഉള്ള മുഘത്തൊരു കണ്ണട , അടുത്ത് ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന പഴയ കാലൻകുട ....ടിക്കറ്റുകൾ കാറ്റിൽ ആ ബോർഡിൽ കിടന്നു പിടച്ചിരുന്നു ...പെട്ടെന്ന് ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ...കാലത്ത് പെട്രോൾ അടിക്കാൻ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ മുന്നൂറു രൂപേം , ഇന്നലത്തെ ബാക്കി കുറച്ച് പത്തിന്റെ നോട്ടുകളും പോക്കറ്റിലുണ്ട് . "കാരുണ്യ ഉണ്ടോ?"...."ഇല്ല മോളേ ..ഇന്നത്തെ ധനശ്രീയാ ..." "എത്രയാ ?"....നാല്പതിന്റെയാ മോളേ ..." പോക്കറ്റിൽ നിന്നും എടുത്തു കൃത്യമായി നാല് പത്തിന്റെ നോട്ടുകൾ കൊടുത്തു . നമ്പർ പോലും നോകാതെ അയാൾ തന്ന ടിക്കെറ്റ് ഞാൻ വാങ്ങി പോക്കറ്റിൽ വെച്ചു .മുഖം മൂടികെട്ടിയ തിരിച്ചറിയാത്ത എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി അയാൾ ചിരിച്ചു .ഞാൻ തിരിച്ച് ചിരിച്ചത് മനസ്സിലായി ക്കാണില്ല . വണ്ടിയിൽ കേറിയപോഴാ ഞാൻ ഓർത്തത്‌ , സ്കൂളിൽ നിന്നും കട്ടൻ കാപ്പിടെ കൂടെ ഇത്ത തന്ന ഒരു പ്ലം കേക്കിന്റെ കഷ്ണം , അതേ പത്ര ക്കടലാസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞു ഞാൻ എടുത്തുവെച്ചിരുന്നു . വണ്ടി തുറന്ന് അതെടുത്തു അങ്ങേരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു .."ഷുഗർ ഉണ്ടോ?"..."ഹേ .." എന്ന ഭാവത്തിൽ അയാളെന്നെ നോക്കി .."സ്കൂളിലെ പിള്ളേർ തന്നതാ , ഒരു കഷ്ണം കേക്ക് ..കഴിക്യോ ?""ആ .." എന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുംകൊണ്ടയാൾ അത് വാങ്ങി . "ശെരി "....യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞാൻ നടന്നു .വണ്ടിയിൽ കേറി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ മുഖം തിരിച്ചറി ഞ്ഞില്ലെങ്ങിലും സ്നേഹത്തോടെ അയാൾ ചിരിച്ചു .
                                       എൻറെ മനസ്സും കണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു . നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്ന ചിലരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്കും സ്നേഹത്തിനും വേണ്ടി നമ്മൾ ഒരുപാട് കാത്തിരിക്കാറുണ്ട് . ഇതു പോലെ വീണ്‌ക്കിട്ടുന്ന ചില സ്നേഹത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ ക്കും , നമ്മൾ കൊതിക്കുന്ന അതേ തരം സന്തോഷം നമുക്ക് തരാൻ സാധിക്കും എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി .ഇനിയൊരിക്കലും കാണാൻ കൂടി സാധ്യത ഇല്ലാത്ത ഏതോ ഒരു വയസ്സന്റെ കണ്ണിലെ സ്നേഹവും , മുഖം പോലും കാണിക്കാതെ ഒരു മധുരം നുള്ളികൊടുത്ത എൻറെ സന്തോഷവും , ഇന്നത്തെ എൻറെ ദിവസം നല്ലതാക്കി ...
      എന്റെ ബ്ലോഗിലേക്കൊരു പെയ്ജും കൂടി ......

Tuesday, February 10, 2015

ഒരാനക്കനവ്‌

ആനേടെ മണം പിടിച്ച്  ഞാൻ പോയിനിന്നത്
ആന പിണ്ഡത്തിന്റെ മുന്നിൽ ..
പിണ്ടോം ചവുട്ടി ഞാൻ വീട്ടിപോയി ..
നനവുള്ള , ചൂട് പിണ്ഡം ..
രാത്രി ഉറങ്ങി, കാലത്ത് എണീറ്റപ്പോ
കട്ടിലും കവിഞ്ഞ് നിലത്ത് അങ്ങനെ  ഒഴുകികിടക്കണു
കറുത്ത കടല് മാതിരി എന്റെ മുടി ....

Monday, January 26, 2015

വേദനയിൽ

പൊട്ടിത്തകർന്ന് ചിതറി വീഴുന്നൊരു
ചില്ലു പാത്രം പോലെയാണ് ഞാൻ ...
നിൻറെ ഇളം പാദങ്ങൾക്ക് , മുറിവേല്പ്പികാതെ ....
മാറി നടന്നു കൊള്ളുക നീ ....
തകർന്നടിഞ്ഞ വേദനയിൽ , ഞാൻ
നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ  ഇടയാവാതിരിക്കട്ടെ ....

Thursday, January 8, 2015

കെ എസ് ആർ ടി സീ

ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യ ഗന്ധം ....
തോളിലും പുറത്തും അമരുന്ന
മാംസളമായ ഭാരം ...
പൊടിയും നനവും പറ്റി - വിരലിൽ
ഉരഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ചെരുപ്പുകൾ ....
മുന്നിലെ കമ്പിയിൽ അമര്ന്നു ഇറുകുന്ന
എന്റെ നെഞ്ജിന്കൂട് .....
തൊട്ടടുത്തു തൂങ്ങി നില്കുന്ന -
വിയർത്ത കക്ഷത്തിന്റെ നനവ്‌ ,
എൻറെ കുപ്പായത്തിൽ ....
തൊലി തുളച്ചു , കയറിയിറങ്ങുന്ന
നീണ്ട നോട്ടങ്ങൾ ...
കാതും തലയും മരവിപ്പിക്കുന്ന
ഹോണടി ഒച്ച ....
വിരലുകൾ അന്യരെ തൊടാതെ ,
ഒരു ഉറപ്പ് തേടുന്ന എന്റെ കൈകൾ ...
ഒരു ദുസ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന്
ഉണരുന്നപോലെ , ഉണർന്നിരുന്നെങ്ങിൽ ...
ഒന്ന് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു ..ഈ ...
ബസ്‌ യാത്രയിൽ നിന്നും ..
എങ്ങോട്ടാ ??????  തൃശൂർക്ക് ....


Friday, May 16, 2014

സർക്കസ്സ്

                                                                     സർക്കസ്സ്




                                  "സർക്കസ്സ് " എന്ന വാക്കിൻറെ കൂടെ ഓടിയെത്തുന്ന ചിലരുണ്ട് : കോമാളികൾ , ആനകൾ , ഒട്ടകങ്ങൾ , മരണക്കിണർ - അതിൽ ബൈക്കൊടിക്കുന്ന അഭ്യാസികൾ ...കുട്ടിക്കാലത്ത് കണ്ട് , മറക്കാൻ മടിക്കുന്ന കുറെ ചിത്രങ്ങൾ ആയിരുന്നു  എന്റെ മനസ്സില്...പലവട്ടം പോകാനിരുന്നിട്ടും പറ്റാതെ , കാത്തുകാത്തു മാരിയ്കാതെ വളർത്തിയ ഒരു കൊതി .....സർക്കസ്സ് കാണണം .കെട്ടൊർക്കൊക്കെ ഒരു കളിയാക്കൽ .."അയ്യേ , നാറുന്ന കുറെ മൃഗങ്ങൾ കാണും ....മുഷിഞ്ഞ കോമാളികളും  "- എന്നിലെ കുട്ടി അപ്പൊഴും പറഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു ..."സർക്കസ്സ് കാണണം ...."
                 കൂട്ടില്ലാതെ പോകുന്ന കുറേയിടങ്ങൾ ഉണ്ട് ...സിനിമ , കടൽത്തീരം , അമ്പലം .....പൊതുവെ എല്ലായിടത്തും .എന്നാലും ഇതിലൊരു വാശി , കൂട്ട് വേണം .തൊട്ടടുത്ത ടൌണിൽ വന്നിരുന്നു സർക്കസ്സ്...കൂട്ടും കിട്ടി . പക്ഷെ അച്ഛൻ വിലക്കി .."കുറേ അലപലാതി ആൾക്കാർ ആയിരിക്കും അവിടെ , നീ പോണ്ടാ ". സമ്മതം നോക്കി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്ന വഴക്കങ്ങൾ പണ്ടേ നിർത്തിയിരുന്നെകിലും , പോയില്ല !
                      അപ്പോഴാണ് വീണ്ടും ഒരവസരം ..എല്ലാ വട്ടിനും കൂട്ടുനില്ക്കാൻ ഒരു കൂട്ടാളിയും ..ഒന്നും നോക്കാനില്ല , പുറപ്പെട്ടു ..ഒരുപാടു കാത്തിരുന്ന്  കൊതിച്ച്  അങ്ങനെ സർക്കസ്സ്കാണാൻ ...മനസ്സ് കുട്ടിയെപോലെ തുള്ളിച്ചാടുന്നു . സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എന്തോ പോയതാ ...150 രൂപയുടെ ടിക്കറ്റ് . സ്റെയ്ജിനു തൊട്ടടുത്തും അല്ലാ , അകലെയും അല്ലാ , കൃത്യമായ ഒരു സ്ഥാനം കണ്ടുപിടിച്ചു .ട്രപ്പീസിനായി വിടര്ത്താതെ തൂക്കിയിട്ടിട്ടുള്ള വലകൾ , ഒരു വശത്ത് മരണക്കിണർ ...ഒരു മായജാലത്തിന്റെ കൂട്ടിൽ ഇരിക്കുനത് പോലെ .
                       പിന്നീടങ്ങോട്ട് വർണ്ണ കാഴ്ചകൾ ആയിരുന്നു ..കുള്ളന്മാരും ചിരിപപിക്കുന്നവരും ആയ കോമാളികൾ, മെയ്‌വഴക്കം ഉള്ള സുന്ദരിമാർ ...ചെറുപ്പം തുളുമ്പുന്ന കുറുകിയ കണ്ണുള്ള അഭ്യാസികൾ, അമേരിക്കയിൽ നിന്നും വന്ന അഭ്യാസികൾ, തത്തകൾ , നായ്കുട്ടികൾ , ഒട്ടകം , കുതിര , ആന പോലും മെയ്‌വഴക്കം കാട്ടുന്നു ....ഇടക്കിടക്ക് ചോളം ,ജൂസുകൾ , കടല , ഐസ്ക്രീം വില്ക്കുന്ന ആൾക്കാർ ...ഉടഞ്ഞ കുപ്പിചില്ലിൽ നൃത്തം വെയ്ക്കുന്ന സുന്ദരിക്കും , വാളുകൾ കൊണ്ടമ്മാനം ആടുന്ന പയ്യനും മുഖത്ത് ഒരേ ആത്മവിശ്വാസം . അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ ശല്യം ചെയ്യുന്ന കുസൃതി പിള്ളേർ ...ചുറ്റിലുള്ള ചിലതൊക്കെ കണ്ടെങ്കിലും എൻറെ കണ്ണും കരളും സർക്കസ്സിൽ ആയിരുന്നു . എത്ര കൈയ്യടിച്ച് ആമൊദിചാലും എനിക്ക് മതിവരില്ലായിരുന്നു . കണ്ണിൽ വർണങ്ങൾ ....അത്ഭുതം വാരി വിതറി ഓരോ അഭ്യാസിയും എൻറെ മനസ്സ് നിറച്ചു .ഇതു കഴിയുമെന്നു അറിഞ്ഞിട്ടും , ഓരോ അഭ്യാസിയും രംഗമോഴിയുമ്പോൾ , എൻറെ മനസ്സ് വാശി പിടിച്ചിരുന്നു ....ഇനി യടുത്തത് , ഇനി അടുത്തത് ...
                                 ഇടക്കെപ്പോഴോ ഞാനവരുടെ ജീവിതങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി ...ചായങ്ങൾ തേച്ചുമിനുക്കിയ ചിരിയും വർണ്ണ കുപ്പായങ്ങളും ...അതിനെല്ലാം പിറകിലായി കണ്ണീരിൻറെ കഥകൾ .നമ്മൾ ഒന്നും അറിയേണ്ടല്ലോ ...മുന്നിൽ തടിച്ചുകൂടിയ ജനത്തിന് ചിരിയും അഭ്യാസവുമേ കാണേണ്ടു ....ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തി കാട്ടുന്ന ഓരോ വിദ്യയും കാണികളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആണ് ...ചായമിട്ട ചിരിക്കേ സർക്കസ്സിൽ വിലയുള്ളൂ . കണ്ണീരിനു ഉപ്പിൻറെ വിലപോലും കിട്ടില്ല . തിരശീലക്കു പിന്നിൽ ചിത എരിഞ്ഞാലും , തിരശീലക്കു മുന്നിൽ ...ദ ഷോ മസ്റ്റ്‌ ഗോ ഓണ്‍ ....